پنجشنبه بیست و هفتم مرداد 1384ساعت 19:56 

این مطلب از وبلاگ قبلی ام ( لبگزه ی بلاگفا ) با اینجا منتقل شده است

 
با این غزل توسط یکی از دوستان آشنا شدم. شاعرش آقای علیرضا دهقانیان هست که البته نمی شناسمشان ولی  این کار زیبا و قوی ایشان  باعث علاقمندی و ارادت من به وی شد و غزلشان را با نام خودشان می آورم .. و چون دسترسی نداشتم ، امید که بخاطر بی اجازه درج کردن آن من را ببخشند...

 چه جا نماز پی اعتکاف بردارد
چه ذوالفقار به عزم مصاف بردارد

علی حقیقت روزست وهیچ جایزنیست
که در مقابل شب انعطاف بردارد

دو سوی این کره هر یک قلمروی دارد
نشد جدایی شان ائتلاف بردارد

شبیه خواب سحر سطحی است و زود گذر
کسی که دست از این اختلاف بردارد

دوباره مثل علی زاده می شود اما
مگر دومرتبه کعبه شکاف بردارد

اگر که حرمت مولا نبود ممکن بود
خدا ز خلق خود امر طواف بردارد